دل منگ پووی تاں لنگھ آوویں ، میڈے گھر دا سوکھا راہ اے​

ہاں واسی ڈکھ دے صوبے دا، ضلع غم، تحصیل جفا اے​

ہِک میل فراق دے موضعے توں، واہندا ہنجوواں دا دریا اے​

جڈاں شاکرؔ پرھلی منڑ ٹپسیں، اگوں سامنے میڈی جا اے


​کل خاب ڈٹھم جو مر گیا ہاں ، جگ سوگ منیندا رہ گئے​

کوئی تیار میڈے جنازے دا، اعلان کریندا رہ گئے​

چن آروں ویاروں ٹُر تاں پئے، او قدم گِھلیندا رہ گئے​

گئے غیر جنازہ چا شاکرؔ، اور پیر دھوویندا رہ گئے​

​

​

​

بے وزنے ہیں تیڈی مرضی ہے، بھانویں پا وچ پا بھانویں سیر اچ پا​

پا چن دی چِٹی چاندنی وچ، بھانویں رات دے سخت ہنیر اچ پا​

پا کہیں دشمن دی فوتگی تے، یا جُھمر دے کہیں پھیر اچ پا​

راہ رُلدے شاکرؔ کنگن ہیں، بھانویں ہتھ وچ پا، بھانویں پیر اچ پا


​تیکوں یاد ہوسی میں آکھیا ہم، دلدار مِٹھا تو چھوڑ ویسیں​

ول ول قرآن تے ہتھ نہ رکھ،نہ قسماں چا تو چھوڑ ویسیں​

کُجھ سوچ سمجھ کے فیصلہ کر، نہ جوش دکھا تو چھوڑ ویسیں​

کر شاکرؔکوں برباد سجن، بس لوک ِکھلا تو چھوڑ ویسیں​