Shakir Shuja Abadi Saraiki Poetry

اے پاکستان دے لوکو ! پلیتیاں کوُں مٹا ڈیو

​

نتاں اے جئیں وی ناں رکھئے، اے ناں اوں کوں ولا ڈیوؤ​

​

جتھاں مخلص نمازی ہنِ اُو مسجد وی ہے بیت اللہ​

جو مُلاّں دے دکاناں ہنِ مسیتاں کوں ڈہا ڈیوؤ​

​

اُتے انصاف دا پرچم تلے انصاف وِکدا پئے​

اِیہو جئیں ہر عدالت کُوں بمع عملہ اُڈہ ڈیوؤ​

​

پڑھو رحٰمن دا کلمہ بنڑوں شیطان دے چیلے​

منافق توُں تاں بہتر ہےِ جو کافر ناں رکھا ڈیوؤ​

​

جے سچ آکھنڑ بغاوت ہےِ بغاوت ناں ہےِ شاکر دا​

چڑھاؤ نیزے تے سر بھانویں میڈے خیمے جلا ڈیوؤ

ایویں گالھ چوں گالھ جو چل پئی اے میں بول پئیاں میکوں معافی ڈے

جہڑیاں لائیاں تیں پابندیاں ہِن، نئیں یاد رہئیاں میکوں معافی ڈے

نہیں روک سکیا انہاں ہنجواں کو بس چھوڑ میاں میکوں معافی ڈے

تیڈے ظلم جفا دا چن شاکر! بے ادب تھیئاں میکوں معافی ڈے

​میݙا پیر فرید اڄ پھُل لِکھ ݙے ، ݙینہہ لہݨتوں پہلے ول آوے​

میں اکھیاں نوُٹ کے ٻہندی ہاں میݙے ٻہݨ تو پہلے ول آوے​

ݙر لڳدے بھانڑیں بِھک تے ہن ، بِھک ڈھہݨ توں پہلے ول آوے​

متاں طارقؔ جٹیاں ݙیکھ گھنن ، ہنج وہݨ توں پہلے ول آوے​

​